مدیرانی که نقش رهبر اصیل سازمانی را ایفا نمیکنند؛ مانعی عمده در تحولات سازمانی
به نام خدا. در دو یادداشت قبلی، درباره مفهوم انسان اصیل و رهبری اصیل مطالب اولیهای مطرح شد. یکی از پیامدهایی که برای ویژگی اصالت در مدیران سازمانها قائل هستم، اینست که میزان موفقیت آنها در انجام تحولات لازم برای دستیابی به موفقیت و افزایش عملکرد سازمانشان، تا حد قابل توجهی تابع ایفای نقش رهبری اصیل توسط آنها است. از طرف دیگر، به نظر میرسد که مدیران فاقد توان رهبری أصیل نمیتوانند تحولات سازمانی را موفق کنند.